Majowe bukiety

 

 Maj, miesiąc pełen kwiatów, natura pokazuje ogrom swojego piękna i bogactwa.

Najokazalszy bukiet to obłędnie piękne piwonie, prezent na dzień mamy, pachniał nimi cały dom :)))

 

 

 

 

  

 Przez cały miesiąc prym wiodły delikatne, niepozorne niezapominajki, cały ogród mam w nich skąpany. Kwitną sobie na rabatach kwiatowych, pomiędzy bylinami i krzaczkami, ale również na rabatach owocowych, wraz z borówkami, porzeczkami, truskawkami.  Wdzięczny materiał do bukietów:)

 

 

Niezapominajki - Maria Konopnicka

 

Niezapominajki

 To są kwiatki z bajki.

Rosną nad potoczkiem,

 Patrzą rybim oczkiem.

Gdy się płynie łódką, 

Śmieją się cichutko.

I szepczą mi skromnie,

Nie zapomnij o mnie. 

 

 

 

Tulipany, ich nie może zabraknąć wiosną w wazonie.

 

 

 

 

Na koniec delikatne, drobnokwiatowe brateczki. Zawsze, gdy wysadzam do donic na tarasie kwiaty letnie, część bratków wędruje na rabaty, a część do małych bukiecików.

 

 

 

 

 

 

 

Niedzielne śniadania - Pełne włoskich smaków

 

Zapraszam Was dziś na śniadanie pełne włoskich smaków i nie chodzi mi o to, jak jedzą je Włosi, bo tam śniadanie, to lekki i szybki posiłek, zawsze na słodko, przeważnie składający się z kawy i słodkiego ciastka.  U nas po prostu pojawiły się same włoskie produkty i potrawy.

 Zjedliśmy je niespiesznie, na tarasie, siedząc długo przy stole, rozmawiając i ciesząc się swoim towarzystwem :))

Na długi weekend przyjechała córcia z zięciem, przywieźli wędlin, serów i dodatków z włoskiego sklepu, wiedząc, że bardzo je lubię, chcieli zrobić nam niespodziankę ;))

 

 

 

Upiekłam do tego focaccię, na którą przepis podawałam - TU -

 

 

  

 

 

Do focacci podałam serek labneh, i tu odstępstwo od włoskiej kuchni, bo labneh jest potrawą kuchni bliskiego wschodu, ale świetnie pasuje. Miała być burrata, niestety, okazało się, że miałam  opakowanie już po terminie, więc labneh świetnie ją zastąpił. Serek podałam z pieczonymi z czosnkiem pomidorkami.

 

 

 

 

Takie pomidorki z czosnkiem są po prostu obłędne i szczerze Wam je polecam. 

Robi się je bardzo prosto. 

Wystarczy wrzucić do naczynia do zapiekania pomidorki koktajlowe, obrane ząbki czosnku, posolić, zalać oliwą, dorzucić gałązki rozmarynu, można również posypać suszonymi ziołami prowansalskimi, lub bazylią i oregano, posolić i piec w 160*C przez 25 minut w air fryer, lub w 180*C przez 35 minut w piekarniku. Trzeba sprawdzać patyczkiem czosnek, czy jest już miękki. Pomidorki można dorzucić w połowie pieczenia. 

Takie pomidorki wspaniale smakują z pieczywem,  ja uwielbiam je właśnie na serku, może być labneh, burrata, feta, czy nawet jakiś zwykły serek kanapkowy. Czosnek traci swoją ostrość i nabiera słodyczy, rozsmarowuje się na pieczywie jak pasta. Oliwa też jest pyszna, przenikają w nią smaki czosnku, pomidorków, ziół... można maczać w nią pieczywo, polewać pizzę, czy dodawać do sałatek.

 

 

 Labneh robi się najprościej jak to tylko możliwe.

Na garnuszek należy położyć sitko, wyścielić je bawełnianą ściereczką lub terą i wyłożyć na to 2 jogurty. Mogą być greckie, naturalne, czy mieszanka obu. Zawinąć i wyciskać płyn, obciążyć czymś i na kilka godzin, a najlepiej całą noc, do lodówki. Rano jogurty będą odsączone i powstaje pyszny serek. Można wzbogacać go przeróżnymi dodatkami, ziołami, czosnkiem, czarnuszką, suszonymi pomidorkami, orzechami... na co mamy ochotę, każda wersja smakuje świetnie. 

  - TU -  podawałam przepis na kulki labneh w różnych przyprawach, zalane oliwą mogą stać w lodówce przez kilka dni

 

 

Rododendrony w moim ogrodzie

 

Tegoroczna zima zaskoczyła wiele roślin, w poprzednich sezonach odzwyczaiły się do mrozów, zimy były bardzo łagodne i ciepłe. W tym roku zdarzały się mrozy nawet do -25*C i dla rozleniwionych, rozhartowanych roślin było to duże zaskoczenie. Niezbyt dobrze przetrwały rododendrony, bardzo duży procent pąków został zniszczony, kwitnienie było dosyć słabe, w porównaniu do poprzednich lat. Jednak nie było aż tak źle, jak się spodziewałam, kwiatów było mniej, ale ogólny widok był całkiem przyjemny.

Oto trochę tegorocznych portretów moich ulubionych krzewów 

 

 

 

 

 

 

Pojęczę sobie trochę...

 

No to ja dziś sobie pojęczę... oj pojęczę...

Jestem typem człowieka , który nie jęczy i nie lubi jak inni to robią, wolę się zachwycać każdym drobiazgiem i każdą pierdółką, celebrować małe chwile i każdą nawet nienajfajniejszą sytuację tak wytłumaczyć, żeby znaleźć w niej dobre strony... ale tym razem ptaszydła (które zwykle uwielbiam i jestem przeszczęśliwa, że mieszkają tłumnie w moich krzaczorach) pokonały mnie...

 Pewnie już domyślacie się o co chodzi, otóż...czereśnie - szpaki - gawrony... cudne trio :/ 

 Mam ogromną, ale naprawdę ogromną czereśnię, przy samym tarasie, moje ukochane drzewo, największa ozdoba mojego ogrodu, górująca nad dużą jego częścią. Jest tak duża, że nawet nie da się jej sfotografować w całości, na zdjęciu jej fragment.

 

 

  Każdego roku wprost oblepiona owocami, można z niej zebrać kilka dużych wiader... cóż z tego, jeśli od kilku już lat nie udaje nam się zebrać nawet 1 litra :((( Drzewo jest tak wielkie, że nie ma szans zerwać owoców z wyższych partii, więc od zawsze, bez żalu, dzieliliśmy się nimi z ptakami. Górne piętra były dla ptaków, dolne dla nas. I tak żyliśmy sobie w symbiozie, nie szkodząc jedne drugim. Jednak od jakiegoś czasu, to ptaki zdecydowały się nie dzielić z nami ;)) Do chmar szpaków, dołączyły całe chmary gawronów.

Owoce jeszcze nie w pełni dojrzałe, nie nadają się do zrywania, a te skrzydlate paskudy już ją objadają, jednocześnie zbijając czereśnie na ziemię. Gdyby je zjadały, to nie byłoby żal, przebolelibyśmy, że mamy ogromny karmnik dla ptaków, też dobrze ;))) Ale one je marnują. Zjedzą część, a ogromną ilość, dosłownie dziesiątki kilogramów zbijają, i takie uszkodzone gniją na trawniku i na rabatach, aż serce boli, że tyle dobra się marnuje :(

 

 

Na trawniku ściele się dywan uszkodzonych owoców. Zanim dojrzeją na tyle, żeby można było je zerwać, to nic nie zostaje.

 

 

 

 

 

 

 

 

Próbowaliśmy już różnych metod odstraszania, i walenie plastikowymi butelkami, zawieszanie błyszczących pasków i płyt cd, sztucznego kruka, włączałam nawet dźwięki imitujące głosy ptaków drapieżnych... nic nie działa. Odlatują na chwilę i zaraz wracają całymi chmarami :( 

Zaczynają już od 2-3 w nocy, najpierw gawrony, a później ich miejsce o świcie zajmują szpaki :/

Żadne osłanianie siatkami, czy firanami nie wchodzi w rachubę, ze względu na gabaryty drzewa.  

 Cóż, w tym roku znów trzeba będzie kupić, żeby posmakować choć trochę tych owoców. 

Nie ma na to rady, ale chociaż co sobie pojęczałam, to moje ;)))